Νέος δίσκος για την ταλαντούχα και πολυδιάστατη progressive death metal μπάντα με μια σημαντική αλλαγή σε σχέση με τον προηγούμενο δίσκο. Ο τραγουδιστής  Chris Alvestam, ο οποίος ήταν σημαντικό γρανάζι της μηχανής και μέρος της δημιουργικής ταυτότητάς τους αποχώρησε και αντικαταστάθηκε από δύο τραγουδιστές, έναν για τα  brutal και έναν για τα καθαρά φωνητικά. Μου έκανε εντύπωση ότι οι υποστηρικτές του συγκροτήματος τόσο στον metal τύπο όσο και στο χώρο των οπαδών ανησυχούσαν πολύ για το πώς θα καλυφθεί το κενό του. Η αλήθεια είναι ότι δε φαίνεται να χάθηκε κάτι τεχνικά. Οι νέοι συνεχίζουν πάνω στα χνάρια του παλιού, τραγουδώντας στο ίδιο ακριβώς στυλ, άρα… ‘η βάρκα δεν ταρακουνήθηκε πολύ’ ως προς αυτό.

Τί έχουμε λοιπόν στο νέο αυτό cd; Τραγούδια στο ύφος που μας έχουν συνηθίσει οι Σουηδοί στα 4 μέχρι τώρα άλμπουμ τους. Δηλαδή , φουτουριστική και σχετική με το διάστημα και τα φαινόμενά του θεματολογία, μελωδικό death με τρομερές τεχνικές ικανότητες, πολλές μουσικές ιδέες και εναλλαγές θεμάτων που παραπέμπουν στο progressive , μελωδίες  που θυμίζουν power metal σε σημεία,  κάποια πιασιάρικα και πολύ μελωδικά ρεφραίν που έχουν ως αντίβαρο τα βαριά φωνητικά του έτερου τραγουδιστή, πολύ ξεχωριστά και δυναμικά κιθαριστικά ριφ που είναι το θεμέλιο που κρατάει προσγειωμένο σε πιο ’βατά’ metal μονοπάτια ένα σύνολο  πολύ εξεζητημένων και πολύπλοκων μουσικών συλλήψεων, που σε σημεία τείνει να φλερτάρει με μια jazz λογική. Το ότι είναι μια πολύ ιδιαίτερη μπάντα λοιπόν δεν αμφισβητείται και αυτό ήταν που με είχε  κερδίσει και στο προηγούμενο άλμπουμ τους. Το μόνο που με κάνει λίγο  συγκρατημένο στην τωρινή κυκλοφορία είναι ότι εδώ φαίνεται να λείπει η πρωτοτυπία και η ορμή της προηγούμενης, οι φρέσκιες ιδέες και τα τραγούδια που μένουν. Σε καμία περίπτωση δεν είναι κακά τα νέα κομμάτια αλλά δεν είναι σε σύνολο τόσο ξεχωριστά και εντυπωσιακά όσο τα προηγούμενα. Ίσως  το συγκρότημα να επικεντρώθηκε περισσότερο με την εδραίωση του ύφους του για να απορροφηθούν πιο ακίνδυνα οι κραδασμοί από τις αλλαγές στο μικρόφωνο. Παρ’ όλα αυτά σε αυτό το δίσκο αξίζει ιδιαιτέρως  να προσέξετε την εκπληκτική κιθαριστική δουλειά. Περιμένω βέβαια με αγωνία  την επόμενη δουλειά τους  που ελπίζω να είναι βήμα εξέλιξης.