Για πολλούς ο Andre Matos απετέλεσε διάττοντας αστέρας στο χώρο του power/progressive metal . Ξεκινώντας την καριέρα του στην μακρινή Βραζιλία με τους Viper στα 13 του, η φήμη του γιγαντώνεται με τους Angra και την δυστυχώς ανεπιτυχή προσπάθεια του να γίνει ο αντικαταστάτης του Bruce Dickinson στους Ιron Maiden, όπου φήμες λένε ότι κατέληξε να είναι ένας από τους τρεις επικρατέστερους υποψήφιους για την θέση του frontman. Πέρα από μία καλή φωνή ο Matos είναι και ικανότατος πιανίστας όπως και συνθέτης, αφού συνέβαλε σε σχεδόν όλες τις συνθέσεις στους δίσκους των Angra που συμμετείχε.

Κι ερχόμαστε στο δεύτερο προσωπικό του δίσκο, εννέα χρόνια μετά την αποχώρηση του από τους Angra. Βέβαια από τότε ο Matos δεν έμεινε στάσιμος αφού έχει πλήθος συνεργασιών.  Ο λόγος όμως που η κριτική αυτή αρχίζει με τους Angra είναι διότι σε αυτόν τον δίσκο φαίνεται σαν να επιχειρεί μία επιστροφή στον ήχο της μπάντας που τον έκανε διάσημο.

Το “Time To Break Free” είχε μεν αρκετές progressive πινελιές αλλά το “Mentalize” από την πρώτη νότα σου ξυπνάει αναμνήσεις από τα μέσα της δεκαετίας του ’90, αν και με πιο σύγχρονη παραγωγή. Το “Leading On” που ξεκινάει το άλμπουμ θα μπορούσε να είναι outtake από το “Holy Land”. Το “I Will Return” φανερώνει τις A.O.R. επιρροές του Andre αλλά μέσα από ένα power metal πρίσμα. Το “Somewhere Else” με τα παραμορφωμένα φωνητικά έρχεται κι αυτό από τις μέρες του Matos με την πρώτη του μεγάλη μπάντα και όλος ο δίσκος συνεχίζει έτσι, με εξαίρεση το “Shift The Night Away” που διακατέχεται από μία πιο κλασσικότροπη metal αισθητική. Η μπαλάντα του δίσκου έρχεται στο “Back To You” και αν και αρκετά δακρύβρεχτη δεν είναι ενοχλητική στο αυτί. Μετά από επτά συνεχόμενα power κομμάτια, ερχόμαστε στην ακόμα πιο φανερή προσπάθεια του Matos να επιστρέψει στο παρελθόν με την επανεκτέλεση του “Don’t Dispair”  από το πρώτο demo των Αngra του ’92.

Το συγκρότημα που τον στηρίζει είναι σαφώς σε πολύ καλή φόρμα και αυτό δίνει την όλη εντύπωση ότι ακούς δίσκο από συγκρότημα, παρά από κάποια προσωπικότητα που ο εγωισμός του επιβάλει να κυκλοφορεί δίσκους κάτω από το όνομα του.

Εν κατακλείδι, η κυκλοφορία αυτή είναι ιδανική για όσους λάτρεψαν τους Angra (μεταξύ τους κι ο υπογράφων) ή για όσους θέλουν να ξαναζήσουν το πώς ήταν το power/progressive της δεκαετίας του ’90.