Ένα συγκρότημα ιστορικό και αν όχι το πιο καταξιωμένο, τότε ένα από εκείνα. Για μένα όμως δεν είναι ένα απλό συγκρότημα, ούτε ένας μύθος. Γιατί οι μύθοι αποτελούν πλάσματα τις φαντασίας μας. Οι Immortal έχουν σάρκα και οστά, δύναμη και επιβολή από την πρώτη τους ομότιτλη καταραμένη κυκλοφορία! Εδώ μιλάμε για τη βάση και τα θεμέλια της black σκηνής και κουλτούρας και όχι μόνο…προπάτορες της δικής μας θρησκείας, ηγέτες του πνεύματος και κατακτητές των μυαλών και της ζωής μας. Ποιον δίσκο να πρωτοαναφέρω και τι να πρωτοπώ;! “Diabolica Fullmoon Mysticism”, “Battles In The North”, “Blizzard Beasts”, “At The Heart Of Winter” είναι μερικοί δίσκοι που αναμφίβολα δεν θα έλειπαν από τη δισκοθήκη κάποιου blackmetaller.

Η συγκεκριμένη μπάντα για μένα είναι θρησκεία και κάθε δίσκος της ευαγγέλιό μου. Όπως χιλιάδες οπαδοί των Immortal, μετρούσα αντίστροφα τις μέρες έως ότου να ακούσω το επόμενο κομμάτι που θα συμπλήρωνε το ‘ποίμνιό’ μου. Κάθε κυκλοφορία τους μέχρι την προτελευταία, για μένα, ήταν ένα βήμα ακόμα πιο πάνω από την αρχική. Κάθε δίσκος τους μια έκρηξη που κάθε χρόνο γινόταν όλο και πιο μανιακή και καταστροφική. Το “All Shall Fall” αντίθετα είναι μια στάση στο χρόνο, καθώς δεν προσφέρει κάτι παραπάνω από το “Sons Of Northern Darkness” του 2002, αν και οπωσδήποτε είναι ένας πολύ καλός black δίσκος που φανερώνει έμπρακτα τον ήχο της μπάντας. Παρόλα αυτά δεν πτοούμαι και θα συνεχίσω στη περιγραφή των κομματιών. Η ένατη, λοιπόν, κυκλοφορία των Νορβηγών ξεκινάει με το ομότιτλο “All Shall Fall”, με την παρουσία μελωδικής κιθάρας που σε τόσο έντονο βαθμό δεν μας έχουν συνηθίσει. Είναι ένα κομμάτι που ακούγεται ευχάριστα και θεωρώ ότι τείνει να γίνεται αρκετά εμπορικό, αλλά δεν μπορώ να πω ότι είναι από τα καλύτερα που έχω ακούσει. Ο έντονος μελωδικός τόνος στην κιθάρα εξακολουθεί να υπάρχει στο “The Rise Of Darkness”, όμως η ατμόσφαιρα αρχίζει να έχει το άρωμα των ‘παλιών’ Immortal. Και όλος ο εθισμός στον ήχο της μπάντας φαίνεται στο ασταμάτητο, καταιγιστικό και αποτρόπαιο “Hordes Of War”, όπου υποκύπτουμε στη γοητεία της χροιάς του Abbath! Ακολουθεί το “Norden Of Fire”, το οποίο βασίζεται στη νοοτροπία του αρχικού κομματιού και δίνει τη σκυτάλη στο δυνατό “Arctic Swarm”, που χαρακτηρίζεται από τις βομβαρδιστικές κιθάρες και riffs θυμίζοντας αρκετά την εποχή του “Sons Of The Northern Darkness”. Προτελευταίο τραγούδι… “Mount North” το οποίο είναι αρκετά πιο ήπιο και προοικονομεί το τέλος της μουσικής ακρόασης. Το τέλος μοναδικό, με μια απίστευτη εισαγωγή, και αν και τα drums θυμίζουν πιο 80’s εποχή είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στο black, και εκεί που νομίζεις ότι ακούς ένα ακουστικό κομμάτι (πράγμα πρωτότυπο για τα δεδομένα των Immortal), κάνουν την ανατροπή και γυρνάνε στις ρίζες τους.

Παρόλα αυτά δεν κατάφερα να επιστρέψω στα αισθήματα που μου δημιούργησαν δίσκοι όπως ο “At The Winters Heart”. Θεωρώ ότι κανένα τραγούδι από το “All Shall Fall” δεν μπορεί να συγκριθεί με τις ακατάπαυστες κιθάρες του “Withstand The Fall Of Time” και του “Solarfall”, ή ποιο συγκρίνεται με τη μανία του “Sons Of Northern Darkness” και “Tyrants” από το ομότιτλο cd του πρώτου; Πού είναι τα ακατάπαυστα χτυπήματα του drummer Horghn που ξεχυλίζουν στον δίσκο “Blizzard Beasts” και ο ατέρμονος βρόγχος του “Battles In The North”; Δεν θα αναπαυτώ στη θεωρία του ότι οι Immortal είναι ακόμα η κορυφή και ό,τι έδιναν παλιά έχουν να δώσουν και τώρα και λυπάμαι που το λέω, γιατί είμαι από τις φανατικές οπαδούς της μπάντας.   

Υπάρχουν διάφορες εκδόσεις της συγκεκριμένης κυκλοφορίας, με πρώτη φυσικά την  κανονική έκδοση του cd στην jewel case. Έπειτα υπάρχει η digipak έκδοση, που ομολογώ ότι είναι ένα αριστούργημα, καθώς ανοίγοντας τα φτερά τους τα γεράκια αποκαλύπτουν μια φωτογραφία των Σουηδών, η οποία κατεβαίνει προκειμένου να αγγίξει ο κτήτορας το cd. Το ίδιο στήσιμο έχει και η έκδοση του βινυλίου ενώ υπάρχει και έκδοση picture disc, limited edition όπως όλες εκτός της κανονικής. Τελευταίο και καλύτερο, που αποκτά κανείς μόνο με ειδική παραγγελία μέσω του webshop της Nuclear Blast, είναι το box set με το ομοίωμα του αετού πάνω, το οποίο περιέχει το digipack, 4 συλλεκτικά βινύλια 7”, ένα πανό/σημαία, και ένα ραφτό του συγκροτήματος.