Από την παραγωγή και μόνο μπορεί ένα παρατηρητικό αυτί να καταλάβει ότι εδώ έχουμε να κάνουμε με Γερμανική μπάντα. Α, και η χροιά των φωνητικών μπορεί να πιστοποιήσει ότι έχουμε να κάνουμε με μία μη Μεσογειακή ή Σκανδιναβική κυκλοφορία. Οι Wicked Sensation επιστρέφουν στη δισκογραφία έπειτα από κενό ύπαρξης έξι ετών (το προηγούμενό τους άλμπουμ με τίτλο “Exceptional” είχε κυκλοφορήσει το 2004 μέσω της Γερμανικής MTM Music) αλλά θα πρέπει να τονιστεί ότι το συγκρότημα ήταν στον πάγο για περίπου τέσσερα χρόνια.

Ο ιδρυτής και βασικός συνθέτης των Wicked Sensation είναι ο βασικός λόγος επαναδραστηριοποίησης της μπάντας: ο Michael Klein φρέσκαρε το lineup και επιστρέφει δυναμικά με μόνο παλιό μέλος τον αρχικό τραγουδιστή Robert Soeterboek (γνωστός σε πολλούς από τη συμμετοχή του στους Ολλανδούς Ayreon του Arjen Lucassen) συν την προσθήκη εξαιρετικών μουσικών με πιο τρανταχτό όνομα των είμαι-παντού-ταυτόχρονα μπασίστα/παραγωγό Dennis Ward, ενώ και οι περγαμηνές του Dirk Bruinenberg (τύμπανα) δεν είναι αμελητέες μιας και έχει θητεύσει στον θρυλικό τραγουδιστή των Magnum Bob Catley αλλά και στους Elegy, Consortium Project, Adagio και Patrick Rondat μεταξύ άλλων. Δυνατή όμάδα, σίγουρα, είναι όμως και το “Crystallized” ένα εξίσου δυναμικό comeback;

Γενικά, ναι. Η παραγωγή είναι εξαιρετική και το European melodic Hard Rock των Γερμανών ακούγεται πομπώδες, ατίθασο, καταιγιστικό ώρες-ώρες, λικνιστικό σε άλλα σημεία και εν γένει κερδίζει τις εντυπώσεις. Δε θα βρούμε αρκετά AOR περάσματα σε αυτό το CD, ας επισημάνουμε, μιας και μια πληθώρα κομματιών πηγάζει συγγραφικά από το στοιχεία εκείνα – από τους Whitesnake και Gary Moore εώς τους Casanova και Frontline – που περικλείονται σ’ αυτό που αναφερόμαστε ως Ευρωπαϊκό Hard Rock ιδίωμα. Υπάρχει ποικιλία στο νέο CD των Wicked Sensation και θαρρώ να πω πως το “Crystallized” ίσως και να υπερκαλύπτει τις προηγούμενες δουλειές του σχήματος. Ρυθμικά κομμάτια, γρήγορα περάσματα, μελωδικές στιγμές...όλα είναι εδώ για τους φίλους της Γερμανικής/Κεντροευρωπαϊκής σχολής.

Ο δίσκος αποπνέει και μια blues ατμόσφαιρα στις πιο γαλήνιες στιγμές του, προσδίδοντας μια φινέτσα και στόφα που δε συναντάς και πολύ συχνά σε μπάντες που τώρα παίζουν melodic Rock/AOR, εδώ που τα λέμε. Η προσθήκη του Andy Deris των Helloween αποδεικνύεται μια πολύ καλή επιλογή επίσης, μιας και τα guest φωνητικά του στο “My Turn To Fly” δένουν εξαιρετικά με τη βαθειά φωνή του Robert Soeterboek. Οι συμμετοχές όμως δε σταματούν εδώ: ο Arjen Lucassen ‘κεντάει’ στο “Gimme The Night ” ενώ και ο ευρείας φήμης τελευταία κιμπορντίστας Eric Ragno (δείτε εδώ πού έχει παίξει τώρα τελευταία!) συμμετέχει στο “Give It Up”.

Οι φίλοι συγκροτημάτων σαν τους Blue Murder, Whitesnake, Bonfire (όχι στα “Αμερικάνικά” τους), Gotthard, Frontline, Company Of Snakes/The Snakes και Shylock θα ευχαριστηθούν το “Crystallized” μέχρι τελευταίας νότας. Γενικά, πάντως, δε νομίζω κάποιος να περίμενε ένα τόσο χτυπητό CD από μια ανενεργή (μέχρι πρότινος) μπάντα. Πολύ καλή δουλειά, πολύ καλή.