H αλήθεια είναι ότι, όταν έμαθα για την κυκλοφορία της νέας δουλειάς των Armored Saint, οι προσδοκίες μου ήταν αρκετά μεγάλες. 9 χρόνια μετά την τελευταία κυκλοφορία τους “Nod To The Old School” του 2001, περίμενα εναγωνίως ένα άλμπουμ αν όχι εφάμιλλο των παλιών κλασικών τους στιγμών, τουλάχιστον κάτι που να θυμίζει και (γιατί όχι) να συνεχίζει το ένδοξο παρελθόν τους. 

Ακούγοντας  το άλμπουμ δυστυχώς το μοναδικό πράγμα που μου θύμισε Armored Saint ήταν η φωνή του John Bush. Κατά τ’ άλλα και ενώ το άκουσα πάρα πολλές φορές για να μην γίνω άδικη ή να θεωρηθεί ότι δεν του έδωσα τη δέουσα προσοχή, δεν μπορώ να πω ότι έμεινα ικανοποιημένη από αυτή την κυκλοφορία. Οι περισσότερες συνθέσεις είναι μονότονες, πολύ άνευρες και με μουσική κατεύθυνση εντελώς διαφορετική από ότι μας έχουν συνηθίσει οι Armored Saint. Δεν ξέρω τι ακριβώς προσπάθησαν να κάνουν με αυτό το άλμπουμ, αλλά το γενικό αποτέλεσμα είναι σαν μια μίξη που ακροβατεί μεταξύ hard rock και new rock με κάποια blues περάσματα, που φιλοδοξεί να κερδίσει και πιο heavy metal orientated ακροατήρια με κάποια ξεσπάσματα. Τα πρώτα 4 κομμάτια του άλμπουμ, ιδίως το εναρκτήριο “Loose Canon” και το δεύτερο κατά σειρά “Head On” είναι τα καλύτερα του άλμπουμ που το κρατάνε σε μια κάποια σύνδεση με το ποιοτικό παρελθόν τους. Τα υπόλοιπα κομμάτια σου αφήνουν μια αίσθηση παντελούς έλλειψης δυναμικότητας, έμπνευσης αλλά και εναλλαγής ρυθμών στη δομή τους.

Η απόδοση  των μελών, ιδιαίτερα του μπασίστα Joey Vera και του John Bush είναι πολύ καλή τεχνικά, αλλά αυτό και μόνο δεν εγγυάται ένα καλό αποτέλεσμα όταν οι συνθέσεις είναι πρόχειρες, χωρίς να σου αφήνουν κάποιο συναίσθημα, low tempo και με έλλειψη συγκεκριμένου χαρακτήρα. Προσωπικά θα το χαρακτήριζα σαν μια προσπάθεια να κάνουν ένα comeback που θα συγκεντρώσει πολλά διαφορετικά ακροατήρια. 

Συμπερασματικά, όσοι αγαπάτε ιδιαίτερα τις παλιές δουλειές των Armored Saint, αν περιμένετε κάτι αντίστοιχο σίγουρα θα απογοητευτείτε. Είναι ότι πιο μέτριο και παράταιρο έχουν κυκλοφορήσει. Αν πάλι ουδέποτε είχατε καμία σχέση με τη συγκεκριμένη μπάντα και το είδος τους, ίσως βρείτε κάτι ενδιαφέρον στο “La Raza”.