Οι βετεράνοι  Βρετανοί ήρωες επιστρέφουν επιτέλους  με ένα καινούριο άλμπουμ και  είναι δεδομένο ότι πολλά χείλη  θα σκάσουν χαμόγελα στο άκουσμα  του “Metropolis”. Συγκροτήματα σαν τους FM πάντα είχαν την υπόληψη – αν όχι την ανιδιοτελή αγάπη – του κοινού μαζί τους, κι αυτό σαν αποκύημα όχι μόνο της μαεστρικής ικανότητας ή εκτελεστικής δεξιοτεχνίας τους αλλά και λόγω του συνεπούς και χαμηλού τους προφίλ από το 1984 που ξεκίνησαν στο Λονδίνο. Συνεπώς, τα νέα για μια καινούρια full κυκλοφορία από τους μελωδικούς Rock ήρωες μόνο σαν καλά μπορούν να χαρακτηριστούν, με μόνο σημείο περαιτέρω κρίσης για την μουσική και μόνο αξία του “Metropolis”.

Με τη σιγουριά του “Wildside” που ξεκινάει το δίσκο (το κομμάτι παρουσιάστηκε καιρό πριν από την μπάντα σαν προπομπός του νέου album), το πιο τρανταχτό σημείο αναφοράς είναι η αυτοπεποίθηση των μελών του συγκροτήματος. Ο Steve Overland διατηρεί την ζεστή bluesy μελωδική χροιά του στο έπακρο και δεν αφήνει περιθώρια για αμφισβητήσεις. Αν πάντα ήσαστε οπαδός της φωνής του (είτε με τους FM, τους The Ladder, τους Overland, τους Shadowman ή και παλιότερα με τους Wildlife) αυτό το album δεν ενδέχεται να κόψει κάτι από τη μαγεία που ο τραγουδιστής αυτός προσφέρει ενδελεχώς κοντά τριάντα χρόνια τώρα. Μη μακρηγορούμε: τα φωνητικά σε όλα τα τραγούδια του “Metropolis” παίρνουν κοντά στο άριστα.

Στα μουσικά/συνθετικά  μέρη τώρα: πολλοί θεωρούνε ότι σήμερα, βάζοντας πολλές φορές στην άκρη νέες αντιλήψεις ή οράματα, απλώς ακολουθούμε τις παλιές συνταγές για τη σύνθεση και εκτέλεση ενος κομματιού. Οι FM έχουν το πλεονέκτημα εδώ ότι δεν ακολουθούν κανέναν άλλον παρά το ίδιο τους το μουσικό παρελθόν. Οπότε, σε λίγο παραπάνω από μία ώρα μουσικής (κάποιοι μπορεί να βρουν τη διάρκεια αυτή λίγο κουραστική) δεν έχουμε να ανησυχούμε για το πού οδεύει η μπάντα στο νέο CD. Ματζόρε αλλά και μινόρε μελωδικές γραμμές για όσκαρ, πλήκτρα με αιθέρια παρουσία που δίνουν το “κάτι παραπάνω”, λιτά αλλά καθοριστικά μέρη στις κιθάρες που κεντράρουν στην ψυχή του ακροατή. Ε, προσθέστε και τη σαγηνευτική παρουσία των φωνητικών και πείτε “όχι” αν έχετε το σθένος.

Είναι δηλαδή το “Metropolis” μια επιβεβλημένη αγορά, δηλαδή; Ας χαμηλώσουμε τους τόνους λίγο κι ας συμπεράνουμε: όχι απαραίτητα. Κι αυτό γιατί ούτε έχει το κομμάτι ‘δυναμίτη’ που θα σμπαραλιάσει τις καρδιές μας αλλά και δεν ξεφεύγει και πολύ από ό,τι έχουμε ακούσει από τους FM πέραν των δύο πρώτων μυθικών άλμπουμ (“Indiscreet” και “Tough It Out”). Στους χαλεπούς όμως – ή, καλύτερα, κορεσμένους – καιρούς που διανύουμε στο μελωδικό Rock και AOR ήχο τραγούδια σαν τα “Wildside”, “Flamingo Road”, “Over You”, “Bring Back Yesterday”, “The Extra Mile” και “Who’ll Stop The Rain” δεν παύουν να θεωρούνται φάροι ποιότητας και αισθητικής. Πρέπει να αναγνωρίσουμε στους FM το γεγονός ότι φυλάττουν τα στεγανά της καλής Rock μουσικής, οπότε και η αγορά του “Metropolis” αποτελεί μια καλή πιστοποίηση αποδοχής και επικρότησης της συνεισφοράς του σημαντικού αυτού Βρετανικού συγκροτήματος.