Είναι λογικό να αισθάνεται κανείς χαρούμενος όταν φτάνει στα χέρια του μια ολοκληρωμένη δουλειά από ελληνική μπάντα. Το αίσθημα χαράς πηγάζει πρωτίστως από τη δεδομένη ατροφική ελληνική σκηνή η οποία συνηθίζει να “τρώει” τα παιδιά της. Βέβαια υπάρχει πάντα και η “δύσκολη” συμπεριφορά αρκετών μεταλλάδων που η συμμετοχή τους σε μια μπάντα συνεπάγεται και την ανέλιξή τους σε ένα ανώτερο επίπεδο που τις περισσότερες φορές τους αυτο-περιορίζει στον αυστηρά κλειστό κύκλο συγγενών και φίλων, Αυτό βέβαια είναι μια άλλη πονεμένη ιστορία που από ότι φαίνεται δεν έχει σχέση με τον παρθενικό δίσκο των Aherusia.

Ο δίσκος “ανοίγει”  με το “Birth Of Immortals” το οποίο αμέσως προκαλεί το ενδιαφέρον του ακροατή μιας και ο ήχος της Κρητικής λύρας είναι κάτι παραπάνω από χαρακτηριστικός. Εδώ εμφανίζονται και οι επιρροές της μπάντας στις οποίες βρίσκουμε το όνομα των Rotting Christ γραμμένο με έντονα γράμματα. Μάλιστα οι κιθάρες φέρουν τον “αέρα” του “Dead Poem” κάτι που προσωπικά εμένα με κέρδισε. Σε αυτές τις ηχητικές αναφορές μερίδιο της ευθύνης έχει και ο ίδιος ο Σάκης ο οποίος ανέλαβε την μίξη και το τελικό mastering του άλμπουμ. Μουσικά οι Aherusia κινούνται στο “μοντέρνο” Black Metal το οποίο έχει επιδερμική σχέση με τη Νορβηγική σκηνή. Τα φωνητικά του Faethon δεν φέρουν την κατάρα των Ελληνικών συγκροτημάτων όπου η προφορά δηλώνει περίτρανα την καταγωγή και στις περισσότερες των περιπτώσεων καταστρέφει την όποια καλή εικόνα.

Πολλοί -ως συνήθως- θα βρουν την αναφορά/μίξη σε πατροπαράδοτους ρυθμούς και ήχους ως γραφική κίνηση και οι φανατικοί μια σοβινιστική στάση. Αυτό -όπως και ανάφερα στην κριτική των Christ- δεν συνάδει με το φιλελεύθερο πνεύμα της Metal σκηνής που παρ' ότι έχει άποψη για όλα δεν συνηθίζει να ακολουθεί τις μάζες και τις πολιτικές πεποιθήσεις κανενός. Τέλος πάντων οι Aherusia “δανείζονται” στοιχεία από την παράδοση της χώρας και εισάγουν folk στοιχεία που συνολικά προσδίδουν ένα μυστηριακό χαρακτήρα στο δίσκο. Η παραγωγή χαρακτηρίζεται αρκετά καλή αν και προσωπικά θα προτιμούσα ένα λιγότερο επεξεργασμένο ήχο στα τύμπανα.

Σε αρκετά σημεία η μπάντα χρησιμοποιεί την ελληνική γλώσσα η οποία φαίνεται ότι ταιριάζει  σε αυτό το Black Metal είδος όπως ακριβώς τα νορβηγικά αλλά και τα γερμανικά στις πιο folk εκφάνσεις του είδους. Συνθετικά η μπάντα φαίνεται να έχει δυνατότητες φτάνει να καταφέρει να ξεφύγει από τις Rotting Christ αναφορές που αναπόφευκτα παρατηρούνται στο σύνολο του δίσκου. Όμως μιλάμε για τον πρώτο δίσκο της μπάντας και συνεπώς τέτοια ατοπήματα επιτρέπονται μέχρι τον επόμενο δίσκο. Έως τότε ας απολαύσουμε άλλο ένα πολύ καλό δίσκο και ας ευχηθούμε αυτή τη φορά η μπάντα να καταφέρει ξεφύγει από τα περιοριστικά σύνορα της χώρας μας γιατί οι προϋποθέσεις φαίνεται ότι υπάρχουν.

ΥΓ: Το “Methexis” είναι ένα καταπληκτικό τραγούδι με πολλές ωραίες ιδέες. Τσεκάρετε τους με τα μάτια κλειστά.