Το παρόν  άλμπουμ δεν απευθύνεται μόνο στους οπαδούς του λεγόμενου female fronted Metal, γιατί έχει να προσφέρει πολλά παραπάνω από μια απλή ταμπέλα. Το ότι η παρουσία γυναίκας τραγουδίστριας που θα τραγουδάει κυρίως οπερατικά σε μια μπάντα που ηχεί ατμοσφαιρικά θα κατέληγε να είναι ένα κανονικό παρακλάδι του Metal ιδιώματος μάλλον δεν ήταν και το πιο αναμενόμενο γεγονός, πόσο μάλλον να αποτελεί και κύριο εμπορικό προιόν της σε μερίδιο της αντίστοιχης αγοράς. Και, για να περάσουμε και στο προκείμενο, ο καθείς ώτα διαθέτει και ακούει και επιλέγει και επί προσωπικού γούστου κινείται. Το βασικό θέμα είναι το αν η εν λόγω μπάντα από την Λατινική Αμερική έχει τα απαιτούμενα προσόντα.

Χιλή, κιθάρες, συμφωνικότητα, female, αστικό: λέξεις κλειδιά που πρόχειρα δίνουν μια εικόνα του πώς ηχεί το “Behind The Sorrow”, το τέταρτο κατά σειρά CD του συγκροτήματος από το Σαντιάγκο. Αν και οι πρώτερες συνθέσεις τους μπορούσαν μπορούσαν να ενταχθούν στο ευρύτερο φάσμα του μοντέρνου Power/Prog Metal (όταν βγάζεις δίσκους με εταιρίες σαν την Ιταλική Underground Symphony δεν μπορείς να απέχεις και πολύ από κάποια συγκεκριμένα στάνταρντς), στο “Behind The Sorrow” το κουιντέτο φλερτάρει πιο έντονα από ποτέ με το συμφωνικό ήχο αλλά και με κάποιες εκφάνσεις του μητροπολιτικού prog Metal ήχου. Ήχου; Ναι, αλλά και συνθετικής σπιρτάδας. Μπορεί να μην αναλώνονται σε περικοκλάδες εναλλαγών και ακατάσχετης φλυαρίας, αλλά οι Six Magics δημιουργούν μια περιρρέουσα ατμόσφαιρα προοδευτικότητας σε συνάρτηση με μια up-to-date φιλοσοφία στην παραγωγή και τον συγκερασμό κιθαρών και keyboards μέσα από μια γλυκιά μελαγχολία της μεγαλόπολης. Εννοείται το γεγονός ότι η εξωτική τους καταγωγή τους κάνει να ηχούν κάπως διαφορετικοί από την πλειάδα σχετικών στερεότυπων συγκροτημάτων. “Μία μίξη απλοποιημένων Dream Theater, ώριμων Evanescence, εμπορικών Therion και – ακραίο, ε; – θυληπρεπών Megadeth”; Πώς φαίνεται αυτό σαν μαρκίζα για το όλο στυλ των Six Magics;

Χρησιμοποιώντας τον παραγωγό των δίσκων “Images And Words” και “A Change Of Seasons” εν ονόματι David Prater, οι Six Magics διαθέτουν επίσης ένα αξιόμαχο σύνολο μουσικών που αγγίζουν την τελειότητα ενώ και η φωνή της Elyzabrth (το νέο μέλος της μπάντας - μπορεί να σας ξενίσει λίγο στην αρχή, λόγω του ότι δε μοιάζει με τις συνήθεις Αμερικανοσκανδιναβοτραφείς ημι-σοπράνος) απλώνεται διάχυτη, αθώα μα και μεστή ταυτόχρονα και με μια αφέλεια που στο τέλος μπορεί και να την λατρέψετε. Ναι, το “Behind The Sorrow” και οι Six Magics προσφέρουν κάτι το διαφορετικό. Ευκαιρία να τους προσέξετε, νομίζω. Μήπως μία γυναίκα μπορεί να φέρει την άνοιξη, τελικά;