Ακόμα έχω έντονη την ανάμνηση στο μυαλό μου από τη φοβερή εντύπωση που μου είχαν κάνει οι Heathen όταν πρωτοάκουσα το “Breaking The Silence”. Στη συνέχεια η καλή εντύπωση μετατράπηκε σε μεγάλο θαυμασμό προς την σχετικά άγνωστη (σε σχέση με άλλες τουλάχιστον) thrash μπάντα με την κυκλοφορία του εκπληκτικού “Victims Of Deception” του ’91. Έκτοτε είχα πολλά χρόνια να ασχοληθώ μαζί τους, μέχρι πριν σχετικά πρόσφατα (το 2006 ή 2007 αν θυμάμαι καλά) που έμαθα για τη δωρεάν διάθεση των άλμπουμ τους μέσω της ιστοσελίδας τους.

Η έκπληξη λοιπόν όταν άκουσα για τη νέα κυκλοφορία τους ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη, ελπίζοντας βέβαια ότι δεν θα ήταν απλά ένα ακόμα ανούσιο reunion που εκμεταλλεύεται την αναβίωση της thrash σκηνής και ευτυχώς οι προσδοκίες μου ξεπεράστηκαν και μάλιστα κατά πολύ. Οι συνθέσεις είναι όλες εμπνευσμένες, χωρίς να υπάρχει μέτριο κομμάτι και συνδυάζουν όλα τα στοιχεία που έκαναν την Bay Area σκηνή να αναφέρεται σχεδόν σαν ξεχωριστό είδος. Το άλμπουμ από την αρχή ως το τέλος περιέχει καταπληκτικά riffs, πολλά και μελωδικά solo από τον Lee Altus (κιθαρίστα επίσης των Exodus) και τον Kragen Lum, μελωδικά breaks και υψηλής ποιότητας φωνητικά από τον David White, o οποίος δεν έχει χάσει τη φόρμα του από την εποχή του “Victims Of Deception”. Η παραγωγή είναι καθαρή και άψογη αποφέροντας το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Τα κομμάτια περιλαμβάνουν τόσο γρήγορα thrash, όσο και πιο αργά μελωδικά μέρη, όπως στο 11λεπτο ¨No Stone Unturned”, ένα πραγματικό έπος με πολλές αλλαγές και ακουστικά σημεία. Κι εδώ να αναφέρω ακόμα μια φορά ότι τόσο υποδειγματική κιθαριστική δουλειά σε thrash album συναντιέται πολύ σπάνια. Το "Arrows of Agony" ένα από τα καλύτερα του άλμπουμ που διαθέτει δυναμικό riff, χορωδιακά δυναμικά ρεφραίν (τα οποία επίσης συναντάμε και στο “Undone”) και πολλά σόλο καθόλη τη διάρκειά του, ενώ το αγαπημένο μου “A Hero’s Welcome”, με την μελωδική εισαγωγή και το καλπάζον επικό riff, είναι ένα κομμάτι το οποίο πολλές epic/power μπάντες θα εύχονταν να είχαν γράψει.  Στο "Control By Chaos" υπάρχει η συμμετοχή του κιθαρίστα των Exodus Gary Holt, στο οποίο για ακόμα μια φορά οι κιθάρες οργιάζουν (χωρίς φυσικά να υστερεί κανένα άλλο μέλος σε τεχνική και εκτελεστική αρτιότητα). Το “Silent Nothingness”  είναι ένας thrash καταιγισμός που ισοπεδώνει, ενώ το “Red Tears Of Disgrace” εκπλήσσει με τον έντονο λυρισμό και τα καθαρά φωνητικά του David White στην αρχή και κορυφώνεται με εκπληκτικά riffs και (ναι ξέρω πόσες φορές το έχω πει, αλλά ισχύει) ποιοτικά solos.

Το “Evolution of Chaos” είναι ο ορισμός του πως θα έπρεπε να παίζεται το Bay Area thrash/speed metal υψηλής ποιότητας. Αν κάποτε αγαπήσατε αυτή τη σκηνή ή αν σας ενδιαφέρει να την γνωρίσετε, σίγουρα αυτό το άλμπουμ θα πρέπει να βρίσκεται στη συλλογή σας.