Και μόνο από την ανάγνωση του lineup αυτής της μπάντας, πολλοί φίλοι του μελωδικού ήχου αναμένεται να τεντώσουν τα αυτιά τους  ή – γιατί όχι; - να προβούν κατευθείαν σε παραγγελία του “A Point Of Destiny”. Το όνομα και μόνο του Tony Mills είναι ικανό να προκαλέσει ρίγη συγκίνησης σε όσους λάτρεψαν το μεγαλείο των Βρετανών Shy στη δεκαετία του ’80 (με την επιτομή τους, το αξεπέραστο “Excess All Areas”, να θεωρείται παντοτινό διαμάντι στο πάνθεον του μελωδικού Hard Rock) αλλά και τα μεγέθη μουσικών σαν τους Robby Bobel (πρωτίστως), Hutch Bauer και  Rami Ali δεν παραμερίζονται μιας και έχουν δρέψει δάφνες σε αξιόλογες μπάντες σαν τους Frontline και Evidence One.

Η ονομασία της μπάντας κάθε άλλο παρά τυχαία είναι, αφού συμπίπτει με το τεράστιο ντεμπούτο CD των Γερμανών Frontline αλλά και το ηχητικό στίγμα των τραγουδιών του “A Point Of Destiny” δεν απέχει και πολύ από αυτό που θα ανέμενε ένα έμπειρο ‘αυτί’. Η μίξη του δυνατού Βρετανικού AOR των SHY με το ογκώδες μελωδικό Rock των Frontline είναι η μαγιά για την προπαρασκευή των κομματιών του πρώτου άλμπουμ των State Of Rock και το αποτέλεσμα είναι τουλάχιστον ενθαρρυντικό. Ιστορικά να αναφέρουμε ότι η σύλληψη της ιδέας για το καινούριο αυτό project έγινε από τον Robby Bobel (ιθύνοντα νου των εξαιρετικών στο είδος τους Γερμανών Frontline) ενώ η μεσολάβηση του πρόεδρου της Metal Heaven έφερε στο προσκήνιο τον Mills σαν τραγουδιστή, μια ενέργεια που κάθε άλλο παρά ως άστοχη θα μπορούσε να χαρακτηριστεί.

Στα της μουσικής ξανά: το CD ακούγεται πολύ ευχάριστα και έχει κάποιες πραγματικά εντυπωσιακές στιγμές με καθηλωτικά lead μέρη σαν τo “Black & Blue” ή το “Freedom” αλλά και τα ‘σήμα κατατεθέν’ κρυστάλλινα και αδάμαστα φωνητικά του Tony Mills (ο οποίος σε ένα-δύο σημεία μου φαίνεται να φαλτσάρει, περιέργως) να βομβαρδίζουν τον ανυποψίαστο ακροατή δίχως έλεος, όπως στα “Heartless Dreamer”, “Hanging In The Balance” και “Count Me Out”. Η πλειοψηφία των τραγουδιών κινείται σε μεσαίες ταχύτητες και αυτό σίγουρα θα ικανοποιήσει τους πιο πράους φίλους του είδους, από την άλλη μεριά όμως εμφανής είναι η απουσία ενός ή δύο γρήγορων/καταιγιστικών κομματιών που π.χ. θα τάραζαν τα νερά σε ένα Rock club. Οριακά τα “Freedom” και “Friction” μπορούν να διεκπεραιώσουν αυτό το ρόλο μόνο, ακούγοντας το CD ξανά και ξανά.

Το Δελτίο Τύπου τονίζει ότι οι State Of Rock δεν είναι άλλο ένα ακόμα project αλλά ένα συγκρότημα μόνιμου χαρακτήρα. Έχοντας ακούσει τέτοιες πομπώδεις δηλώσεις  και στο παρελθόν καλό είναι να κρατάμε μικρό καλάθι, αλλά σε κάθε περίπτωση το “A Point Of Destiny” δεν παύει να είναι κι από μόνο του ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ στο οποίο φίλοι των Shy και Frontline μπορούν να επενδύσουν άφοβα, λαμβάνοντας υπόψιν την περίπου τετράχρονη αποχή των Γερμανών από το ιδίωμα αλλά και τις απογοητευτικά μέτριες στιγμές του Τony Mills με τους TNT. Ειλικρινά εύχομαι το ντεμπούτο αυτό CD να πάει καλά σε πωλήσεις και αναγνωρισιμότητα γιατί είναι εμφανές ότι η χημεία μεταξύ Mills και Bobel είναι δεδομένη.

Υ.Γ.: Η παραγωγή είναι καθαρή αλλά θα μπορούσε να είναι ελάχιστα πιο ‘γεμάτη’. Ίσως το τελικό προϊόν να υπερτερεί ηχητικά, συγκριτικά με το promo CD.