Δεύτερο προσωπικό album (μεταξύ άλλων συνεργασιών και κυκλοφοριών) για τον Ιταλό μπασίστα Alberto Rigoni, μετά το "Something Different" του 2008. Και αυτό κινείται σε progressive/fusion φόρμες όπως και το προηγούμενο αλλά όπως και η περισσότερη δουλειά του Ιταλού βιρτουόζου.

Ο μέσος rock-fan έχει συνηθίσει το μπάσο σαν συνοδευτικό όργανο, το πολύ (σε περιορισμένες περιπτώσεις) να περιμένει από συγκεκριμένους μουσικούς να περάσουν πιο μπροστά, αλλά πάντα συνοδευτικά και επικουρικά της κιθάρας και των φωνών.

Στην περίπτωση του Rigoni αυτό σίγουρα δεν ισχύει αφού το μπάσο είναι το κέντρο της μουσικής άποψης του Ιταλού μουσικού. Πέραν τούτου, όμως, στις μουσικές τους Rigoni εμπεριέχεται ακόμα μία ιδιαιτερότητα. Ο Rigoni δεν είναι ο μουσικός που προσπαθεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον του ακροατή με τις εξωφρενικές του ικανότητες και τη δεξιοτεχνία του. Όχι πως υστερεί των καλυτέρων του είδους. Σε καμία περίπτωση. Οι μουσικές ικανότητές του και η δεξιοτεχνία του είναι σταθερά στην κορυφή. Φροντίζει όμως να κάνει τη μουσική του «ανθρώπινη», βατή και αποδεκτή από περισσότερους. Και ενώ απευθύνεται σε αυτούς που τους συγκινεί το δύσκολο, το προοδευτικό και το διαφορετικό, στην πραγματικότητα μπορεί να αγαπηθεί από πολύ περισσότερους, ακόμα και από αυτούς που δεν «συμπαθούν» ή αδιαφορούν για το είδος που υπηρετεί. Εξάλλου, δεν αμελεί (όπως και στο "Something Different") να συμπεριλάβει και πιο «φυσιολογικά» κομμάτια που δένουν αρμονικά με την συνολική ατμόσφαιρα του Rebirth.

Οι συνθέσεις του είναι γλυκές, μελωδικές και κατανοητές, τα κομμάτια του ξεχωριστά και ευδιάκριτα μεταξύ τους, η ατμόσφαιρα της μουσικής του χαλαρωτική και η λυρικότητα που επιτυγχάνει με ένα δύσκολο όργανο (όταν το τοποθετείς στο επίκεντρο) ξαφνιαστική. Το εκτελεστικό επίπεδο βρίσκεται σε άλλη σφαίρα πραγματικότητας και οι συνεργαζόμενοι μουσικοί κορυφαίοι (Gavin Harrison – Porcupine Tree, John Macaluso – Ark/Y.Malmsteen, Yves Carbonne κ.α.)

Τολμήστε, λοιπόν και δοκιμάστε την πρόταση του Rigoni τόσο σε αυτό το δεύτερό του solo album, όσο και μέσα από τις άλλες του δουλειές και ανακαλύψτε πως μπορεί ένα ρυθμικό όργανο να μετατραπεί με μαεστρία σε βαθιά συναισθηματικό μέσο.