Αν το Aμερικάνικο power metal συγκαταλέγεται ανάμεσα στις προτιμήσεις σας, οι Jag Panzer σίγουρα αποτελούν μια από τις μπάντες που έχουν κερδίσει την αμέριστη προσοχή  και το σεβασμό σας. H μπάντα που έχει μείνει χαραγμένη ήδη στη μνήμη των σκληροπυρηνικών οπαδών του είδους με το επιβλητικό ντεμπούτο τους “Ample Destruction” του 1984, επανέρχεται φέτος στη δισκογραφία μετά από 7ετή απουσία, η οποία ακολούθησε το “Casting The Stones” του 2004. 

Τι έχουμε λοιπόν να περιμένουμε από τους Jag Panzer του 2011?

Kαταρχήν όσοι τους αγαπάτε μόνο για το πιο πρώιμο παρελθόν τους, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η υπερβολική τραχύτητα καθώς και η ταχύτητα του “Ample Destruction” έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Φυσικά αυτό κάθε άλλο παρά αρνητικό είναι, καθώς η παρέα του χαρισματικού Harry “Tyrant” Conklin έχει εμπλουτίσει τον ήχο της εδώ και χρόνια με μελωδικές και πολύπλοκες κιθαριστικές γραμμές (εξάλλου μην ξεχνάτε ότι είχαν στις τάξεις τους τον Chris Broderick -νυν κιθαρίστα των Megadeth, ο οποίος αντικαταστάθηκε το 2008 από τον Chris Lasegue) progressive στοιχεία, αλλά φυσικά και τα φωνητικά του Tyrant είναι περισσότερο καλοδουλεμένα από ποτέ.

Οι συνθέσεις του “Scourge Of The Light” είναι ο ορισμός του μελωδικού, δεμένου και καλοπαιγμένου αμερικάνικου power metal. Το άλμπουμ ξεκινάει δυναμικά και επιθετικά με το “Condemned To Fight”, με δεμένα heavy riffs, progressive περάσματα,εκπληκτικά σόλο από τον Lasegue και τη φωνή του “Tyrant” πιο ώριμη από ποτέ.

Πέρα από καθαρή σε σημεία και τραχιά σε άλλα, περιέχει και μια έντονη θεατρικότητα, πράγμα που ελάχιστοι τραγουδιστές καταφέρνουν να συνδυάσουν.

Επίσης ο δεύτερος κιθαρίστας την μπάντας, το ιδρυτικό μέλος και βασικός συνθέτης Mark Briody βρίσκεται σε μεγάλη φόρμα.

Το “Setting Of The Sun” που ακολουθεί,είναι περισσότερο mid tempo με ιδιαίτερο βάρος στις γραμμές του ρεφραίν,μελωδικό χρώμα και συμφωνικά περάσματα.

Σε ίδιο μήκος κύματος  και το “Bringing On The End” που ακολουθεί,ενώ το “Call To Arms” είναι μια κλασική heavy σύνθεση στο ύφος των Jag Panzer όπως και το “Cycles”. Το “Let It Out” τόσο σαν σύνθεση όσο και στις μελωδίες της φωνής έχει επιρροές από το ύφος του αείμνηστου Ronnie James Dio.

Μια από τις καλύτερες  και εντυπωσιακότερες συνθέσεις  του άλμπουμ (και της μπάντας γενικότερα) είναι το επικό 8λεπτο “The Book Of Kells” με εντυπωσιακά χορωδιακά σημεία και περάσματα βιολιού, ενώ το “Burn” με την εισαγωγή στο πιάνο εξελίσσεται σε ένα κιθαριστικό χείμαρρο με τα πιο επιθετικά riffs του άλμπουμ (ένα σημείο μου θύμισε το εξίσου αξιομνημόνευτο του “Roll The Fire” των Conception) και εξίσου επιθετικά υψίφωνα φωνητικά από τον Tyrant.Aγαπημένη στιγμή και το δυναμικό και αρκετά κλασικό heavy “Overlord”. 

Συνολικά δεν υπάρχει  κομμάτι που να μην βρίσκεται  σε υψηλό επίπεδο συνθετικά και εκτελεστικά,ενώ συνδυάζουν εκπληκτικά μελωδία, δύναμη και συναίσθημα,έχοντας την βοήθεια της κρυστάλλινης παραγωγής του Jim Morris στα Morrisound Studios.

Όσοι για οποιοδήποτε  λόγο δεν τους έχετε ακούσει, δεν  είναι ποτέ αργά να αρχίσετε τώρα.Για  τους υπόλοιπους, αν είστε ανάμεσα σε αυτούς που αγαπήσατε το “Age Of Mastery” και το “Thane To The Throne”, ακόμα κι αν κάποιο άλμπουμ τους στο παρελθόν σας απογοήτευσε,με αυτό σίγουρα θα μείνετε κάτι παραπάνω από ικανοποιημένοι,καθώς είναι από όλες τις απόψεις από τα καλύτερα της καριέρας τους.